Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Αυτο-διαγραφές



- Πάλι κοιτάς το πάτωμα ρε συ. Πόσες φορές θα το πούμε; Δεν ειν’ οι απαντήσεις σου εκεί. Μα να πάρει ο διάολος, ένα μπαλκόνι το έχεις, ουρανό ευτυχώς βλέπεις, τι σκατά θες και κοιτάς στο πάτωμα;

- Ερωτήσεις

- Τι ερωτήσεις; Τι εννοείς;

- Ερωτήσεις ψάχνω στο πάτωμα. Όχι απαντήσεις που είπες

- Ερωτήσεις; Σαν τι είδους δηλαδή; Και τι να τις κάνεις στην τελική; Όλοι απαντήσεις ψάχνουν, αυτές χρειάζονται, εσύ μια ζωή ανάποδα

- Αρχίδια απαντήσεις ψάχνουν, μην δουλευόμαστε. Αυτές είναι έτοιμες, «προκάτ». Κομμένες και ραμμένες στα μέτρα του καθενός. Παντός καιρού και ανθεκτικές στον χρόνο, για πάσα νόσο και πάσα μαλακία.

- Υπερβάλλεις τώρα. Δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις, το ξέρεις καλά. Μάλλον καλύτερα «δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ». Άμα ήταν έτσι ρε συ, θα ήταν όλα λυμένα, όλα τακτοποιημένα, όλα στην θέση τους και εσύ δεν θα κοίταγες τα πατώματα

-Ε, και που τα κοιτάω δηλαδή νομίζεις πως παύουν να είναι όλα τακτοποιημένα; Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο συμφωνώ με κάτι που είχα διαβάσει σε ένα παλιό κόμικ:
«Αν αυτό που ζούμε είναι η απάντηση, τότε κάποιος έκανε μια πολύ μαλακισμένη ερώτηση».
Γι΄ αυτό σου λέω, πως όλο το θέμα είναι στις σωστές ερωτήσεις και όχι στις μαλακισμένες απαντήσεις.
Και δεν κοιτάω «τα πατώματα», τους Αρμούς στα πλακάκια κοιτάω. Εκεί είναι η ουσία


Σιωπή.
Στριφογύρισμα στην καρέκλα
Κι άλλη σιωπή
Κι άλλο στριφογύρισμα
Του νου αυτή την φορά

- Πάλι μαύρισες μαλάκα

- Δεν μαύρισα, σκέφτομαι. Μια χαρά είμαι.

- Λες μαλακίες και το ξέρεις. Πότε ρε ήταν η τελευταία φορά που γέλασες με την καρδιά σου; Ήσουν ο χαβαλές της παρέας, ο αεικίνητος, ο «δεν καταλαβαίνω τίποτα» και έχεις γίνει σαν μαδημένο κοράκι. Όλο μαύρα φοράς πια. Από κάλτσες, σλιπάκι, φανελάκι, πουκάμισα, παπούτσια μέχρι και το βλέμμα σου μαύρο είναι.

- Έχω βάλει κιλά. Το μαύρο «κόβει»

- Τι «κόβει» μου τσαμπουνάς ρε, που είναι οι χαβαλέδες, οι πλάκες, τα αστεία που κάναμε;
Που είναι ο «έξω καρδιά και όσα πάνε και όσα έρθουν»;
Τι μεσολάβησε ρε;
Από πότε αποφάσισες πως σου ταιριάζει και σου αρέσει το «καταραμένο» υφάκι;

- Δεν είπα ότι μου αρέσει, έτσι μου βγαίνει

- Μόνο του;

- Ναι ρε, μόνο του, έτσι αυθόρμητα βγαίνει πώς να στο πω;
Σα να άνοιξα μια πόρτα και να βρέθηκα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και να μην μπορώ να βρω έξοδο.
Γυρνάω γύρω γύρω σαν τα ποντίκια στον τροχό και δεν ξέρω αν πηγαίνω ευθεία , δεξιά ή αριστερά. Έχασα όχι μόνο κάθε προσανατολισμό, αλλά και την ελπίδα να βρω κάποιον. Εντάξει είπα στην αρχή, δεν γαμιέται, μόλις βρω τοίχο, θα κοπανήσω, θα πονέσω και θα καταλάβω ότι πρέπει να στρίψω

- Και;

- Και, τίποτα. Δεν ξέρω τι μου γίνεται, αδυνατώ να καταλάβω και το παραμικρό, δεν μπορώ να αισθανθώ κάτι, δεν πονάω.
ΔΕΝ ΠΟΝΑΩ ΡΕ, το καταλαβαίνεις;

- Είσαι απίστευτος. Τι ζόρι τραβάς; Αυτό το λένε ΩΡΙΜΑΝΣΗ. Είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Στην τελική, ότι καλύτερο θα μπορούσε να τύχει σε κάποιον

- Παπάρια είναι. Όσο απαίσιος κι αν είναι ο πόνος, όσο κι αν τον ξορκίζουμε, σε κάνει να αμύνεσαι, σε κάνει να νοιώθεις ζωντανός, σου βάζει το μυαλό σε εγρήγορση, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης κινεί τον οργανισμό. Ο πόνος τελικά, είναι η κινητήρια δύναμη της Ζωής. Και δεν είναι ωρίμανση. Αλλοτρίωση είναι. Το αρχικό στάδιο της κοπαδοποίησης. Πρώτα αναγνωρίζεις τα όρια του φράκτη, μετά αρχίζεις και μυρικάζεις ότι τρώνε όλοι οι άλλοι, μαθαίνεις να αποδέχεσαι το άρμεγμα και στο τέλος καταλήγεις στο τσιγκέλι του χασάπη και στην μηχανή του κιμά. Τουλάχιστον τα ζωντανά πονάνε, εμείς απλά βελάζουμε


- Τι είναι αυτά ρε; Αρχίζεις και σαλτάρεις, το έχεις πάρει χαμπάρι; Από πότε έγινες μαζόχας; Είναι δυνατόν να παραπονιέσαι που δεν πονάς; Πας καλά;

- Παραπονιέμαι που δεν ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ. Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις

- Όχι δεν καταλαβαίνω. Τι σκατά γυρεύεις τελικά; Πόσο ακόμα;
Έγινες οικογενειάρχης, έχεις σταθερό μισθό, πήρες σπίτι, αυτοκίνητο, κάθεσαι δυό μήνες το καλοκαίρι.
Άλλοι δεν θα τα δουν αυτά ούτε με το κυάλι.
Πολύ κλάψα ρε συ.
Τίποτα θετικό δεν βλέπεις; Να, για το καινούριο μουράτο κινητό σου, δεν σε είδα να παραπονιέσαι.
Χε χε χε.
Υποκριτή.
Εδώ όλα έχουν γίνει πια χυλός και εσύ προσπαθείς να κρατήσεις έξω από την μαρμίτα το κουρελόπανο που έχεις για λάβαρο

- Δες πίσω από την βιτρίνα γαμώτο. Επειδή έχω ότι είπες, δεν αλλάζει κάτι στο ότι δεν αισθάνομαι τίποτα πια.
Ίσως μάλιστα, αυτά και να είναι η αιτία της όλης κατάστασης. Ίσως γι΄ αυτό και να κοιτάζω να σώσω το κουρελόπανο το λάβαρο που λες, αντί να προσπαθώ να αναποδογυρίσω ολάκερη την μαρμίτα.
Όσο για το κινητό, αρχίδια μουρατο είναι, περσινό μοντέλο που θα το κρατήσω καμιά 5ετία. Ξέρεις ότι το πήρα με προσφορά μόνο και μόνο επειδή χωράει πολύ μουσική
Κι έχει και πρόβλημα

- Πρόβλημα, τι πρόβλημα;

- Γέμισε η μνήμη και δεν μπορώ να αποθηκεύσω τίποτα

- Ε, σιγά. Κάνε Διαγραφές

- Δηλαδή; Πως κάνει κανείς Διαγραφές;

- Εύκολο είναι ρε.
“Menu >> Επαφές >> Επιλογές >> Προβολή >> Διαγραφή”
Αν θες κιόλας, παρακάμπτεις την «Προβολή» και από τις «Επιλογές» πας κατευθείαν «Διαγραφή» και φφφσσσσσσσσστ, τελείωσε, εξαφανίστηκε, ποτέ δεν υπήρξε

- …….

- Τι το κοιτάς τώρα; Που σκάλωσες πάλι;

- Στην «Προβολή»

- Ε, τι μ’ αυτήν; Παρέκαμψέ την

- …….

- Τωρα γιατί κοιτάς εμένα έτσι; Καμιά μαλακία θα πεις πάλι, ρίχτην να τελειώνουμε

- Να, αν παρακάμψω την Προβολή και από Επιλογές πάω Διαγραφή, ποια «προβολή» διαγράφω;

- Εμ, το ‘πα , δεν το ‘πα; Τι ποια «προβολή» ρε, το νούμερο διαγράφεις, σαν να μην το ‘χες ποτέ λέμε

- Α, το νούμερο

- Ναι ρε Νούμερο, το νούμερο

- Και δεν μου λές, οι άνθρωποι που αντιστοιχούσαν σε αυτά τα νούμερα διαγράφονται κι αυτοί;

- Ναι, δεν υπάρχουν πια στις Επαφές σου

- Κι εγώ; Τι γίνομαι εγώ; Διαγράφομαι επίσης;

- Από πού ρε; Θα με τρελάνεις

- Από τις Επαφές τις δικές τους φυσικά. Αν εγώ Διαγράψω, τότε παύω να υπάρχω κι εγώ; ;

- Πώς να διαγραφείς ρε συ, αφού πρέπει Αυτοί να σε Διαγράψουν

- Και δεν το έχουν κάνει ήδη λες;

- Γιατί σε νοιάζει;

- Όχι, λέω…

- Μαλακίες λες. Έχουν ή δεν έχουν να σε πάρουν τηλέφωνο από του Αγίου Λούτσου ανήμερα;

- Ε, ναι

- Ε, σε έχουν διαγράψει. Χέσ’ τους

- Πατήσανε δηλαδή «Προβολή» >> «Διαγραφή» και έσβυσα;

- Ρε τι πάθαμε σήμερα. Δεν ξέρω ρε συ, αφού όμως δεν σε παίρνουν δεν υπάρχεις.

- Υπήρξα όμως. Ακόμη και τώρα εδώ είμαι.

- Ναι, για να μας σπας τα κλαπατσίμπαλα. Είσαι καμένος, πάει τελείωσε

- … και καλά το νούμερο, την Προβολή πως την διαγράφεις; Αφού ήμουν εκεί, τα έζησα, τα είδα, δεν μπορώ να κάνω πως δεν υπήρξαν

- Κερδίζεις όμως χώρο στην μνήμη έτσι. Η λήθη πάντα μεγαλώνει τις αποστυάσεις και τον χώρο.

- Να τον κάνω τι; Για «Νέες Επαφές»;

- Α, γειά σου. Το ‘πιασες το νόημα

- … που μετά θα τις διαγράψω πάλι, με ή χωρίς προβολή…

- Πω ρε δεν τρώγεσαι. Τσουρέκια μου τα έκανες, σκας γάϊδαρο αδερφάκι μου.

- Ψιτ, εσύ το ξεκίνησες, άει γαμήσου τώρα, σκέφτομαι και με ενοχλείς. Νούμερο

- Μπα; Τσαμπουκαλευόμαστε μες στην μαυρίλα μας; Και τι σκέπτεσαι να φφφσσσσσσσττττ

- Με κούρασες…

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΕΠΑΦΗΣ. ΟΚ?? >> ΝΑΙ
ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΕΠΑΦΗΣ. ΟΚ?? >> ΝΑΙ
ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΕΠΑΦΗΣ. ΟΚ?? >> ΝΑΙ
ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΕΠΑΦΗΣ. ΟΚ?? >> ΝΑΙ
ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΕΠΑΦΗΣ. ΟΚ?? >> ΝΑΙ

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Σημάδια;;...


Ήρεμοι Άνθρωποι
αυτοί που έχουν σμιλέψει τις ισορροπίες τους
εκείνοι που κατακτούν διαρκώς την Εσωτερική τους Γαλήνη,
όσοι βρήκαν το Προσωπικό τους Φως
και την Σειρά των Πραγμάτων
που οδηγούν Σκέψη και Ψυχή στον Σκοπό

Φευγάτοι Άνθρωποι
αυτοί που έχουν κοροϊδέψει μια και καλή τις Ανησυχίες τους
εκείνοι που σαλτάρουν έξω από τα Εσωτερικά τους Κάστρα
όσοι ανακάλυψαν τον τρόπο που τα θεμέλια των Ατομικών τους Αφορμών
και το Τυχαίο των Οραμάτων
τους οδηγούν Σκέψη και Ψυχή στο Αποτέλεσμα

Σπιντάτοι άνθρωποι
αυτοί που έχουν ξε-αρματωθεί στον Χωροχρόνο
εκείνοι που γεύονται χυμούς ζωής από την ακινησία του Καθημερινού Κοιμητηρίου
όσοι ξεπέρασαν σε Χρόνο Μέλλοντα το Σήμερα των Άλλων
και το Νεκρό των Θαυμάτων
που οδηγούν Σκέψη και Ψυχή στο Βάλτωμα της Αιτίας

Όλοι εμείς οι υπόλοιποι
Απελπισμένοι Άνθρωποι
Κινούμενες Βόμβες που περιφέρονται ανάμεσα σε Αυριανούς Τάφους
Με το Φυτίλι τους ΑΝΑΜΜΕΝΟ να σιγοκαίει

Αν δεν το ‘ξερες,
Καμικάζι δεν είναι μόνο σφηνάκι
Οργή δεν είναι μόνο ταινία

Ζώνομαι,
ξεριζώνομαι

της αυτανάφλεξης σημάδια…

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Σςςςς, μην ξυπνήσει το μωρό

Τα γαμώτο των ημερών:
Η Μαρία βλέπει eurovision. Κλείσανε τη βουλή για να παραγράψουν τις ευθύνες τους. Ο Σπύρος έχει ακόμη τις μαύρες τους. Ο Κώστας εκφωνεί λόγους απέναντι σε συγκεντρωμένα πλήθη. Η Ζωή τρώει τρία παγωτά την ημέρα. Τα ΜΜΕ στήνουν το πρωθυπουργικό προφίλ του Γιώργου. Οι μαθητές αναγκάζονται να γράφουν εκθέσεις για την αξία του βιβλίου. Η «Απροσπέλαστη Πόλη» σταμάτησε να κάνει αναρτήσεις. Το «ούτε το όνομά μου» ήταν απ’ τη μέση και μετά μια απελπισία. Τα εκλογικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ συνέχεια πέφτουν. Καπνίζω πάνω από δύο πακέτα την ημέρα. Η Υρώ μόλις ξύπνησε από το μεσημεριανό της ύπνο και θα χορεύει ξανά πάνω στο κεφάλι μου όλη τη νύχτα.

Τα χαμόγελα των ημερών:
Ο Ηλίας θα γυρίσει το καλοκαίρι από τη Σουηδία. Ο Σπύρος έχει να γράψει αρκετές μέρες στο ιστολόγιο. Τελειώνουν όπου να ’ναι τα σχολεία. Ο Ρουσόπουλος δεν εμφανίζεται συχνά στην τηλεόραση. Το βιβλίο του Κουνενή ήταν πολύ καλό. Γίνονται μαζικές διαδηλώσεις κάπου στην Ευρώπη. Η Υρώ αρχίζει επιτέλους να μιλάει. Η βιβλιοκριτική που έγραψε ο Παπασωτηρίου για τον Κουνενή ήταν εξαιρετική. Αποφάσισα να κόψω (ξανά) το τσιγάρο από 1.6. Ο π. Λίβυος δεν το βάζει κάτω. Τελείωσα το καινούριο μου μυθιστόρημα. Ο Σπύρος παραδέχτηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία ότι είναι ο άσχημος της παρέας. Η Υρώ μόλις ξανακοιμήθηκε.

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ «ΕΙΔΙΚΩΝ» ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

(Η συγκεκριμένη ανάρτηση απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες Λυκείων, σε συναδέλφους αλλά και σε φίλους με χιούμορ)

Α) ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ - ΣΤΥΛ - ΝΤΥΣΙΜΟ

Σίγουρα ξέρεις πολύ καλύτερα από μένα ποιες είναι οι «ομάδες» που υπάρχουν και τι εμφανισιακά χαρακτηριστικά έχουν.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΘΑΝΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ Η «ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ», ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΟΥ.
(θα είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύεις βέβαια πως π.χ. η συναδέλφισσα φυσικός που σε 2 – 3 μηνες συνταξιοδοτείται, είναι σε θέση να ξεχωρίσει τους κάγκουρες από τους emo και του lowbapers από τους trendy.
Εδώ καλά καλά δεν μπορεί να ξεχωρίζει Χατζηγιάννη από Sakis… )

Σκέψου λοιπόν πως:

Αν είσαι αγόρι και φοράς κοντομάνικα μπλουζάκια ή «κομμένες» μπλούζες, εκτός από τα λάγνα βλέμματα των συμμαθητριών σου (ή και συμμαθητών σου), μάθε πως ΤΣΑΤΙΖΕΙΣ πρώην «σφιχτρόνια» καθηγητές σου, που πλέον δεν έχουν χρόνο για να αθληθούν, ή γυμνάζουν πλέον μόνο τους μέσα μπυριακούς και τους άνω και κάτω μασιακούς μύες τους.
Αν μάλιστα ο συγκεκριμένος καθηγητής βρίσκεται γύρω στην «επικίνδυνη» ηλικία των 40 – 45 και σε έχει μαθητή του, μπορεί να σου αλλάξει τον αδόξαστο με καθημερινή εξέταση ή να σε πετσοκόψει στην βαθμολογία.
Άσε που μπορεί και να τραβήξεις και τίποτα βλέμματα της γυμνάστριας και αυτό μπορεί για εσένα να είναι «τονωτικό» και με «υποσχέσεις», αλλά για κάποιους άρρενες καθηγητές (παντρεμένους ή όχι) είναι άκρως εκνευριστικό και μπορεί να σε κατατάξει στην πιο πάνω «στοχοποιημένη» κατηγορία.
(Κατάλαβες Χρήστο, ή να στο ζωγραφίσω κιόλας;;;)

Αν εισαι κορίτσι και φοράς «μινιμαλ» ρουχαλάκια, έχουμε τότε τις αντίστοιχες με τις πιο πάνω περιπτώσεις (και καλά τώρα που άνοιξε ο καιρός, το καταλαβαίνουμε, αλλα ρε παιδάκι μου, ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ ΔΕΝ ΦΟΡΑΝΕ «ΞΩΚΟΙΛΑ» ΜΠΛΟΥΖΑΚΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΟΚΑΒΑΛΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ! Θα πάθουνε τα «μητρικά» σας ρε, δεν σας το έχουνε πει;;)

Επίσης, μην ξεχνάς και το εξης ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:

Βρε καλό μου, εκτός από καθηγητές, είμαστε και άντρες ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ!
Ξέρεις τι επακόλουθα μπορεί να έχει μια τέτοια εμφάνιση;
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΣ ΓΑΜΩΤΟ!
ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΩ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ:

Πως θα «ξεσπάσω» εγώ λοιπόν;
ΟΧΙ, ΜΗΝ ΒΑΖΕΙΣ «ΠΟΝΗΡΑ» ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ.
Δεν υπάρχει περίπτωση να μπλέξω με μαθήτρια, που να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα.
Μπορεί να είμαι άντρας αλλά δεν είμαι μαλάκας.
Αλλά να, εκείνη η γυμνάστρια πολύ «παίζει» ρε γαμωτο…
… και η φυσικός…
…και η φιλόλογος…
… και η υποδιευθύντρια…
… και ο οικονομολογος(!!!!!;;;;;;;)…
γαμώ την ομορφιά μου μεσα…
Ρε κορίτσι μου, ΠΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΟΥ ΓΑΛΗΝΗ!

ΝΤΥΣΟΥ ΛΙΓΟ «ΣΕΜΝΟΤΕΡΑ»!

(Δεν είναι θεμα "ηθικής" ρε γαμωτο, θεμα "αισθητικής" είναι...)

ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΣΤΕ ΟΧΙ ΞΕΚΩΛΛΑ!

Όταν λοιπόν έρχεσαι και σκύβεις δίπλα στον καθηγητή ή τη καθηγήτριά σου για να ρωτήσεις για το κεφάλαιο που δεν κατάλαβες και για τις απουσίες σου, φρόντισε να ΜΗΝ φοράς ντεκολτέ μέχρι τον αφαλό.
Επίσης, όταν γράφετε διαγώνισμα και σκύβετε στο θρανίο, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΦΟΡΑΤΕ STRINGS ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΜΠΕΛΆ ΜΟΥ ΜΕΣΑ!
Εντάξει, εγω έχω κάνει και μια δεκαετία στα ξενοδοχεία, «χορτασμένος» είμαι (λέμε τώρα), μπορώ όμως και ελέγχω και το βλέμμα μου και έχω ξεκαθαρίσει τους «ρόλους».
Δεν είναι όμως το ίδιο για όλους

(Καταλάβατε, Χριστίνα, Άννα, Νατάσσα, Κατερίνα, Μαίρη, Γεωργία, Νάνσυ, Ντιάνα, Στέλλα, και οι λοιπές αμαρτωλές;;;
ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ ΛΕΜΕ!)


Β) ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΙΟ «ΟΡΘΗ» ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Προς την Διεύθυνση και τους καθηγητές

Χαμηλό προφίλ μικρέ Τσε και μικρή Πασιονάρα.
ΧΑΜΗΛΟ ΠΡΟΦΙΛ.
Άκου με που σου λέω…

Οι λόγοι μπορούν να είναι πολλοί και διάφοροι:
Καταρχήν, δεν ξέρεις την νομοθεσία, τις εγκυκλίους, τις υπουργικές αποφάσεις, τους κανονισμούς, τα ΦΕΚ, τις επιταγές της σύγχρονης παιδαγωγικής, τις εξαιρέσεις, τις κατευθύνσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, την εκφρασμένη βούληση του Υπουργείου, ούτε πόσους καφεδες έχει πιεί ο καθηγητής σου, ή αν έχει κανενός είδους "ταύτιση" με τον Βλάντ τον Παλουκωτή.
Το ότι πιθανά ούτε οι καθηγητές σου ΔΕΝ τα ξέρουν και ίσως ούτε ίσως και η ίδια η Διεύθυνση, αυτό δεν λέει τίποτα.

Δεν είμαστε ίσα και όμοια!

Ο καθηγητής και η καθηγήτριά σου, έχουνε ΣΠΟΥΔΕΣ, έχουνε ΠΕΡΓΑΜΗΝΕΣ, έχουνε ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΑ, τέλος πάντων ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ!
(σκέτο, χωρίς αισχρές προσθήκες)

* Ξέρεις πόσες ώρες έτρεχαν και ξεροστάλιαζαν έξω από γραφεία για να βρουν τον αιρετό να τους βοηθήσει στην μετάθεσή τους;
* Ξέρεις πόσες φορές έχουν ψηφίσει άσχετους συνδικαλιστές για να τους εκπροσωπούν επειδή οι ίδιοι έχουν άλλες δουλειές;
* Ξέρεις πόσες αναρρωτικές άδεις έχουν πάρει σε ημέρες απεργίας και σε «3ημερα» για να πάνε να μαζέψουν τις ελιές τους;
* Μήπως ξέρεις πόσες φορές αναγκάστηκαν να πάνε σε συνεστιάσεις της παράταξης τους ή του Προϊσταμένου, παρέα με αχώνευτους συναδέλφους;
* Ξέρεις τι πίκρα είναι να μην είσαι πια 17 – 18 χρονών και να πρέπει να προσέχεις χοληστερίνες, τριγλυκερίδια και πίεση;

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΑΥΘΑΔΙΚΟ ΜΕΙΡΑΚΙΟ;

Άντε μπράβο!


Προς τους συμμαθητές σου.

Καλά, εδώ δεν έχω να σου πω τίποτα.
Ξέρεις πολύ καλύτερα από μένα το πώς και το που και το γιατί

Γ) ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Πρέπει να κατανοήσει και να αποδεχθείς ως «αξίωμα» (δηλαδή ως κανόνα που δεν χρειάζεται απόδειξη – επεξήγηση) το εξής:

ΕΜΕΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΕ!
ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ!

Πριν τυχόν αυθαδιάσεις και αναρωτηθείς φωναχτά «ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΡΕ ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΒΑΛΕΙΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΣΗ;;;;» θα πρέπει να αναρωτηθείς για μερικά σημεία – κλειδιά:


* Αρχικά σκέψου αν φόραγες ποτέ κοντομάνικα μπλουζάκια ή έκανες τα γλυκά ματια στην γυμνάστρια.
* Έπειτα θυμήσου αν από τις δεκα φορές που σε εξέτασε ο καθηγητής είπες έστω και μια φορά πέντε λέξεις
* Μετά μέτρα τις φορές που έδωσες λευκή κόλλα στα τέστ και στα διαγωνίσματα και πόσες κοπάνες έκανες στα προειδοποιημένα διαγωνίσματα.
* Θυμήσου αν έκανες πλακίτσα μέσα στην τάξη όταν η ΑΕΚ έχασε το κύπελλο στα πέναλτυ από τους Γαύρους, ή αν ήρθες σχολείο την επόμενη μέρα με κασκώλ του Ολυμπιακού
* Αναρωτήσου μήπως γρατσούνισες με το παπί σου κανένα αυτοκίνητο στο parking του σχολείου
* Αν πήρες μέρος σε καμιά συγκέντρωση ή αντισυγκέντρωση και όλως τυχαίως κάποιος από τους» απέναντι» σου φώναξε «ΜΕ ΕΣΕΝΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!»
* Αναρωτήσου αν σε κανένα διάλειμμα σχολίασες τίποτα του στυλ « κάποιοι καθηγητές από εδώ μέσα θα έπρεπε να έχουν πάρει πόδι. Όχι καθηγητές και παιδαγωγοί δεν είναι, ούτε για τσοπαναραίοι δεν κάνουν….». Αν μάλιστα έκανες τέτοιο σχόλιο μπροστά στο «ρουφιανάκι» της τάξης, ε, τα ήθελες και τα έπαθες. Τέτοιες αλήθειες δεν λέγονται μεγαλοφώνως, ούτε καν χαμηλοφώνως θα έλεγα.
* Μήπως τυχόν τράβηξες με το κινητό σου το μπουγέλο που έφαγε ο καθηγητής σου πέρυσι στην μονοήμερη και το ανέβασες στο youtube;

Αν δεν έχεις κάνει τίποτε από τα παραπάνω και παρ’ όλα αυτά ο καθηγητής σε «έριξε», μην ανησυχείς.
Μίλησέ του και θα λάβεις την απάντηση πως «στο άλλο τετράμηνο θα σε ανεβάσω, αρκεί να διαβάζεις»
Αμα θες μην διαβάζεις…
Κάτι μηλαράκια στην έδρα, «κάτι κουλουράκια που έφτιαξε η γιαγιά μου», το καινούριο cd της Στέλλας Μπεζαντάκου, δεν έχουν καμία τύχη ως «δωράκια». Αντίθετα κανένας τενεκές λάδι από το χωριό, κανένα «σπασμένο» πρόγραμμα, μπορεί και να έχουν περισσότερες πιθανότητες, αν και προσωπικά το βρίσκω μάλλον απίθανο.
(Όπως και να έχει, «κάτω από την βάση» κάνω τα αδύνατα δυνατά να μην βάζω αν και αυτό είναι άδικο για όσα παιδιά διαβάζουν και προσπαθούν συνέχεια
Τέλος πάντων, δεν θέλω να «σοβαρέψω» τούτη την ανάρτηση…)

Δ) ΠΕΡΙ ΑΠΕΙΛΩΝ

Ελπίζω να μην κάνεις το λάθος να απειλήσεις καθηγητή και μάλιστα φωναχτά.
Ούτε να βάλεις άλλους να κάνουν κάτι τέτοιο.
Εκτός του ότι μια τέτοια πράξη μπορεί να έχει και ποινικές συνέπειες για ευνόητους λόγους και να στιγματιστείς εφ’ όρου ζωής για μια μαλακία της στιγμής, το ζουμί είναι αλλού:
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΟ «ΚΑΘΙΚΙ» ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΟΙΟΥΣ «ΓΝΩΡΙΖΕΙ»

(χε χε χε….)

Μην τσιμπάτε ρε, δεν αναφέρομαι σε εμένα


Ε) ΠΕΡΙ ΑΠΟΥΣΙΩΝ

Ρε δεν πάτε καλά λέμε!

ΡΕ ΓΑΜΩ ΤΟ ΦΕΛΕΚΙ ΜΟΥ ΜΥΑΛΟ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ;;;

ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΕΣ ΛΕΜΕ!

ΠΕ –ΝΗ – ΝΤΑ!

ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΡΕ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ, ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ!

ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟ ΣΥΝΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ 114 ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΟΙ 50 ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΕΣ!!

Επίσης, ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ δικαιολογήσεων από κηδεμόνα «λόγω ασθένειας» (κηδεμόνας είναι αυτός που σε έγραψε στο σχολείο ή που έχει δικαστικά οριστεί ως τέτοιος) είναι ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΜΕ!!!!

ΟΥΤΕ ΕΝΔΕΚΑ ΟΥΤΕ ΔΩΔΕΚΑ ΟΥΤΕ ΔΕΚΑΠΕΝΕΤΕ!

Οι δε «δικαιολογημένες από γιατρό» πρέπει να είναι από ΓΙΑΤΡΟ ή Από ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.

Να μην πως τι χαρτιά έχουνε δει κατά καιρούς τα ματάκια μου…

ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΡΕ, ΔΕΝ ΑΛΛΟΙΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ !!!!

Δεν θα ρισκάρω να περάσω εγώ ΕΔΕ (ένορκη διοικητική εξέταση) επειδή εσύ ρε μπάχαλε νομίζεις πως μπορείς να κάνεις ότι σου κατέβει στην κεφάλα σου.

Αμα το θες κιόλας, προσωπικά θεωρώ πως όλο αυτό το σύστημα με τις απουσίες θέλει αλλαγή και πέταμα.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι μαθητές που έχασαν την χρονιά λόγω απουσιών ενώ ως γνώση και απόδοση ήταν «αστέρια».

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΟΜΩΣ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΜΕ «ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ» ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΕΓΩ ΤΗΝ ΜΠΑΝΚΑ, ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ

Εντάξει, άνθρωποι είμαστε, μπορεί να κάνω και κανένα «λάθος στην πρόσθεση» και να γλιτώσει κανείς που είναι στο «όριο», αλλά δεν θα βάλω και το κεφάλι μου στον ντορβά.
Εκείνο δε το κλισέ που ακούω κάθε χρόνο μου ανάβει τα λαμπάκια:
«Μα κύριε, πέρυσι ο Παπαρόπουλος πέρασε και είχε πάνω από 200 απουσίες!!»

ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΡΕ ΣΕΙΣ ΠΟΣΕΣ ΕΙΧΕ!

Δεν ξέρετε αν έφερε τελευταία μέρα κανένα χαρτί και δεν το μάθατε ποτέ, δεν ξέρετε αν ανήκει σε καμιά ειδική κατηγορία με χρόνιες ασθένειες που αντιμετωπίζονται διαφορετικά, δεν ξέρετε αν ήρθε καμία διευκρίνιση για ειδικές περιπτώσεις κλπ κλπ.

ΕΠΙΣΗΣ, ΒΑΛΤΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟΥΔΑΚΙ ΣΑΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΙ ΙΣΧΥΕ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΤΗΝ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΘΑ ΓΙΝΕΙ 100% ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ.

Στην Ελλάδα είμαστε…

Τέλος, για να κλείσω αυτό το μικρό «ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ» , να υπενθυμίσω το εξής ΒΑΣΙΚΟ που το ξέρουν και οι πέτρες πια ρε μπάχαλα και έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω και να το φωνάζω:


ΚΡΑΤΑΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ!

Τόσο δύσκολο είναι ρε σεις;;;;;
Στο τελευταίο φύλλο του πρόχειρου τετραδίου σας, γράψτε τις απουσίες σας για να ξέρετε που βρίσκεστε.
Απλά πράγματα ρε γαμώτο…

Άντε πια, κάθε χρόνο η ίδια ιστορία και τα ίδια μαλλιοτραβήγματα

Ουφ τα είπα και ξεθύμανα

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΜΗΝΟΣ


ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΣΟΔΑ

Μισθοί (δυο δημόσιοι υπάλληλοι) : 1350€ + 1400€ = 2750 €

Άλλα έσοδα: ΟΧΙ

Άλλες πηγές εσόδων : ΟΧΙ

Χρήματα που μας χρωστούν : Μηδέν

Καθυστερούμενα Έσοδα - Αύξηση: ΟΧΙ

Δεύτερη δουλειά : ΟΧΙ
------------------------------------------------------

ΣΥΝΟΛΟ ΕΣΟΔΩΝ = 2750 €



ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΞΟΔΑ

-Δάνειο σπιτιού
(καινούριο, 100 μ2 να ‘μαστε γεροί να το ξεπληρώνουμε σε 30 χρόνια): 1050€

-Δάνειο αυτοκινήτου
(μεταχειρισμένο, 5ετίας γιατί το άλλο ειχε γινει 15χρονώ και δεν μας χώραγε 5 άτομα, σαν σαρδέλες σε κονσέρβα ήμασταν, έβηχε ο ένας και πονάγανε τα πλευρά του διπλανού) : 235€

-Πιστωτικές κάρτες
(αποπληρωμές ρε, όχι αγορές, από μεταφορές υπολοίπου ενός καταναλωτικού που πήρα για άλλον αλλά το πληρώνω εγώ, τι να σας λέω τώρα δεν θα καταλάβετε, μαλακίες που πληρώνονται…) : 300€

-Κοινόχρηστα : 100€
(κρυο ρε μαλάκες, ανοιχτό γυρω γυρω το σπίτι, δεν ζεσταίνει εύκολα λέμε…)

-Καθυστερούμενα κοινόχρηστα : 130€
(γαμώ το φυσικό αέριο και τις μαλακίες του κατασκευαστή…)

-Αγγλικά παιδιών : 120€
(ειδική τιμή, λόγω αριστείων των παιδιών και χωρίς απόδειξη….)

-Super Market : 250€
(εκτίμηση, γύρω στα 60 € την εβδομαδα, βάζω μέσα και μανάβη, χασάπη, 3 πιτσιρίκια είναι, θα ζητήσουν κανένα μπισκότο, κανένα κρουασάν, ψιλο-πραγματάκια δηλαδή και με φειδώ …)

-Ασφάλεια ζωής : 120€
(έχουμε όλοι μας, όχι τίποτε άλλο δηλαδή, αλλά να υπάρχει κάτι σαν «αποταμίευση», γιατί αλλιώς, δεν θα μπορούσαμε να βάλουμε στην άκρη ούτε τσίχλα…)

-Βενζίνη αυτοκινήτου : 100€
(δρομολόγια περιορισμένα = «διανομή» οικογένειας στα σχολεία, διαδρομή ως το σχολείο μου, επιστροφή και «αποκομιδή» οικογένειας από τα δικά τους.)

-Τηλέφωνο (σταθερό και κινητό) : 90€
(περιλαμβάνεται και ιντερνετ, χαμηλό πάγιο στο κινητό, δωρεάν χρόνος ομιλίας, δωρεάν αστικές υπεραστικές στο σταθερό και δώρο ένας δονητής που φορτίζει με κωλιακή ενέργεια γαμώ την κοινωνία της πληροφορίας και την πληροφορία την ίδια δηλαδή. Για να μην σου πω και για τον πληροφοριοδότη….)

-Ρεύμα ΔΕΗ (αναλογία μηνός) : 60€
(ρε γαμημένοι, έχετε χάρη που δεν έχω χώρο να βάλω μια γεννήτρια ή χρήματα να το πλακώσω σε φωτοβολταϊκά σώματα και εναλλακτικές πηγές ενέργειας, που να βάλετε τους πυλώνες υψηλής τάσης στο απευθυσμένο σας και να αποκτήσετε σπινθηροβόλο βλέμμα… Παλιοτελεμέδες…)

-Νερό( στον λαιμό να τους κάτσει τέτοιο που είναι δηλαδή, οτιδήποτε ζωντανο πέσει μεσα, εξαϋλώνεται…) αναλογία μηνός : 20€

-Τσιγάρα (για την ακρίβεια καπνός, φιλτράκια, τσιγαρόχαρτα) : 35€

-Ψωμί, αναψυκτικά, γάλατα : 30€


ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΟΔΩΝ = 2640€

ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΗ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ = ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ 110€

Φυσικά και δεν μπορώ να παραπονεθώ, όταν παίρνω διπλάσιο μισθό από εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, αυτό δα θα έλειπε.

Όταν όμως εμείς ως οικογένεια τα φέρνουμε βόλτα ίσα – ίσα, ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΞΟΔΑ, με δυνατότητα «έκτακτης βοήθειας» αν χρειαστούμε από γονείς και πεθερικά, τότε μπορεί κανείς να πάρει μια γεύση του τι γίνεται «εκεί έξω» που η ανεργία τσακίζει, οι μισθοί είναι γάματα, οι απολύσεις αυξάνονται, τα μετρητά είναι δυσεύρετα, τα δάνεια έχουν χτυπήσει κόκκινο, τα ποσοστά απελπισμένων αυξάνονται όπως αυξάνονται και τα λουκέτα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μειώνοντας ακόμη περισσότερο τις ευκαιρίες απασχόλησης και φως δεν φαίνεται από πουθενά.


Και ακόμη δεν είδαμε τίποτα…

….110€ ρε συ;;;
Μαλάκα μου, μια χαρά πάει αυτός ο μήνας!!!
Υ.Γ.
Ναι ρε, μικροαστός είμαι. Τι περίμενες δηλαδή;

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009

Μια μουσική, μια ζωή

Κάποιες φορές πέφτεις πάνω σε ενα τραγουδι, μια μουσική, μια εικόνα και έρχεσαι αντιμέτωπος με όλη την αίσθηση της ζωής, όλα σου τα όνειρα, όλες σου τις αισθήσεις, τις διαψεύσεις, τις παραιτήσεις, τα κενά σου.

Νοιώθεις να εξαϋλώνεσαι σε νότες και βλέπεις γύρω σου να πέφτουν τα κομματια σου σε slow motion.

Νοιώθεις την φθαρτότητά σου να σε αγκαλιάζει στοργικά, να σε βουτάει από τον λαιμό και να σου διαλύει μυαλό και ψυχή.

Νοιώθεις τα ματια σου να καίνε και ανασαίνεις αργα, πολύ αργά, τόσο όσο ο χρόνος να γίνει ρευστός στις φλέβες σου και τα σωθικά σου να αρχίζουν να ζεσταίνονται μόνα τους...

Νοιώθεις τις λέξεις να μην έχουν νόημα πια, μόνο αίσθηση, μονο αισθήσεις, περίπου σαν να βλέπεις ταινία την ώρα που πέφτουν οι τίτλοι του τέλους, με τον ήρωα να φεύγει μόνος, πάντα μόνος, αναζητώντας μια θέση στην ροή του χρόνου, σαν ανάμηνση παρουσίας και πιστοποίηση ύπαρξης.

Αν με ρωτούσε κανείς, θα του έλεγα πως ότι ακούει στο βιντεάκι, Είμαι.
Δεν με ρωτά κανείς, αλλά εξακολουθώ και είμαι...

Χάθηκα...

(πατήστε Pause στo Gcast, κάτω αριστερά στα "Ηχο-χνάρια" ,για να μην ακουγονται οι άλλες μουσικές και πατήστε play... Χάθηκα...)


Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Αυτογελοιοποίηση


"Εψήφισαν 298 βουλευτές και βρέθηκαν 298 έγκυρα ψηφοδέλτια. Κατά της παραπομπής εψήφισαν 144 και υπέρ 146. Βρέθηκαν 3 παρών και 5 λευκά. Ως εκ τούτου, ο Α. Παυλίδης δεν παραπέμπεται στη δικαιοσύνη".

Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Η στιγμή της αλήθειας


Πρώτη Μαΐου, κι αν δεν κάνω λάθος γιορτάζουμε τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Το ’πε κι ο Ζαγορίτης, οπότε δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλω. Κάτι παραπάνω θα ξέρει.
Το στιγμιότυπο απ’ τη «Στιγμή της Αλήθειας», που προβλήθηκε την ίδια μέρα:
Άνεργος διαγωνίζεται για το ποσό των 50.000 ευρώ. «Αναγκαστήκατε να υποκύψετε στην ερωτική πρόκληση άντρα, για να βρείτε δουλειά;» Τα χάνει ο ερωτώμενος κι αλλάζει δέκα χρώματα. Είναι απ’ τις στιγμές που θα ’θελες να ανοίξει η γη και να σε καταπιεί. Τελικά, βρίσκει το κουράγιο κι απαντάει: «Αλήθεια».
Μια μονολεκτική απάντηση το όριο ανάμεσα στην επιβίωση του ανέργου και στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου και κάπου στο βάθος τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, όπως είπε κι ο Ζαγορίτης.

(Γαμώ το ζάπινγκ μου, γαμώ… )