Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Το Στίγμα


Όταν λουφάζω στην γωνιά σαν δαρμένος σκύλος,
με μάτια υγρά και σάλια παραδομένης λύσσας στο πηγούνι,
πόσο κοντά σου νομίζεις πως βρίσκεται το χάος;

Όταν καπνίζω για να’ χω να θυμάμαι
πόσα καντήλια , κεριά και λαμπάδες
άναψα
με φτηνούς δανεικούς αναπτήρες
μιας χρήσης,
νομίζεις πως μπορούν να με ενοχλήσουν
φάλτσες ψαλμωδίες;

Όταν οι φίλοι λακίζουν
ένας – ένας,
είτε γιατί είναι σίγουροι όταν αποφασίζουν
τι τους πάει,
είτε γιατί τους εξαϋλώνει
η Αποδομητική Πραγματικότητα,
μην τρομάζεις λοιπόν τότε,
όταν φτύνω ερωτήσεις στον καθρέπτη
να μάθω,
σε τίνος μνήμα θα άρμοζε να στήσω Αναγεννησιακή Γιορτή …

Μα κι εσύ,
τι περίμενες πες μου,
αφού ξέρεις
πως πρόλαβα τρίχρονος να δώσω
στίγμα,
όταν ευλαβικά ξερίζωνα
από τις γλάστρες
βασιλικούς και δυόσμους,
για να τους βάλω ξανά
στο χώμα της Αυλής,
μα με τα φύλλα προσκυνητές
και τις ρίζες αυθάδικα να κοιτάνε προς τα πάνω…

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

VLAXUS O PROFITIKUS

Φαίνεται ότι έπιασαν τόπο οι προσταγές του. Βρέχει ασταμάτητα εδώ. Και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Σε άλλες περιπτώσεις, έβγαζα τη Ζωή στο μπαλκόνι και άρχιζε το "Περπερούνα περπατεί...", τώρα θα βγάζουμε το Σπύρο στο διαδίκτυο για να φωνάζει "βρέξε ρε, βρέξε...¨. Από κοινού πάντως κάνουν φοβερό δίδυμο. Μέχρι και πλημμύρες μπορεί να προκαλέσουν. Φευ!!!

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Βρέξε ρε, βρέξε


Βρέξε ρε, βρέξε


Βρέξε ρε, μπας και βρούμε την ισορροπία μας,

να δούμε κι απ’ έξω σύννεφα, όχι μόνο από μέσα


Βρέξε, μπας κι επιπλεύσουν οι πρόωρα πνιγμένοι και οι αυτόχειρες χαμένοι


Άνοιξε την στρόφιγγα, μπας και νοιώσει ετούτη η πόλη την μπίχλα της


Βρέξε ρε επιτέλους, να μείνουνε τρεις – τέσσερεις,

να σουλατσάρουν ήρεμα σε υγρά βήματα,

χωρίς ομπρέλες, κουκούλες και έξω από τα υπόστεγα,


Ρίξε νερό με το καντάρι, να λάμψουν τα σημάδια αναγνώρισης ·

γελαστά μάτια και θλιμμένα χαμόγελα


Έτσι κι αλλιώς οι βρεγμένοι που ξέρω, ποτέ δεν στεγνώνουνε


Ρίξε, ρίξε σου λέω…


Βρέξε φιλαράκι, την αγανάκτησή μου μέσα, βρέξε…




(Θα σας πήξω στον Peter Gabriel σήμερα, γιατί ... έτσι!)

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Ψηφιακός υπερ – καταναλωτισμός


Ρε σεις, μένοντας το καλοκαίρι για περίπου 3 μήνες χωρίς σύνδεση, συνειδητοποίησα τον βαθμό του «κολλήματος» που είχα φάει, για περίπου έναν χρόνο με το γρήγορο internet.

Αναφέρομαι στο “downloading”, το «κατέβασμα» δηλαδή από το διαδίκτυο.

Το τι έχω «κατεβάσει» τον τελευταίο χρόνο δεν λέγεται:

Λογοτεχνία, ποίηση, φιλοσοφία, κοινωνιολογία, δοκίμια, θεατρικά, αρχαία ελληνική γραμματεία, μελέτες, εκθέσεις, άρθρα, παρουσιάσεις, κριτικές, οδηγίες, εγχειρίδια, χοιρίδια, συνταγές μαγειρικής, συνταγές ζαχαροπλαστικής, συνταγές για μαντζούνια, βοτανολογικούς οδηγούς, συνταγές για cocktails, συνταγές για cocktail Molotov, εισηγήσεις του ίδιου του Molotov, κείμενα, tamplatures για κιθάρα, στίχους, στίχους, στίχους…

Από μουσική ιδιαίτερα, έχω χάσει την μπάλα πια:

Δισκογραφίες ελληνικές, ξένες, κλασσικής μουσικής, ορχήστρες, συγκροτήματα, μεμονωμένους δίσκους, σπάνιους δίσκους, ιπτάμενους δίσκους, δίσκους μεσοσπονδύλων, δίσκους εκκλησίας, δίσκους σερβιρίσματος, pop, rock, R’n’R, R’n’B, R’re’manam’, new age, old age, Old spice, pshycedelic, chill out, lounge, ρεμπέτικα, έντεχνα, αντάρτικα, Τατούλη, reggae – sardele – skoumpria, soul, funk, country, swing, jazz, soul-jazz, contemporary jazz, funk-jazz, fushion-jazz, fushion σκέτο, rock, art rock, progressive-rock, glam-rock, south-rock, indie-rock, βλαχο-rock, hard rock, heavy metal, A.O.R., αορτήρες- μπαλάσκες- γεμιστήρες και σκελέες, instrumental, ατμοσφαιρικά, συμπιεσμένα, αποσυμπιεσμένα, torrents, μερικά με ιούς, άλλα με κόρες-ανίψια-μπατζανάκια και γαμώ το σόϊ σους….

Αγόρασα εξωτερικό «σκληρό» για να έχω «χώρο» να κατεβάζω, αφού επιπρόσθετα, κατεβάζω και ταινίες, παιδικά cartoons, ντοκυμαντέρ, φωτογραφίες, φωτογραφικές συλλογές, videos, πειραματικές ταινίες μικρού μήκους, μαλακίες τεραστίου πλάτους, αρχίδια, μύδια, κατσαβίδια, προγράμματα για τα κινητά, προγράμματα για αυτοκίνητα, προγράμματα για υποστήριξη των προηγούμενων προγραμμάτων, προγράμματα «σπασμένα», άλλα ελαφρώς ραγισμένα, κάποια τελείως διαλυμένα, cracks, patches, upgrades, grenades, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά, αρχεία εφημερίδων, αρχεία εφημεριών του Άϊ Γιάννη του Νταουνλοντιάρη, βίους Αγίων, συναξάρια, hints and tips, cheats, βιβλία, βιβλία, βιβλία….

… και λέω ο πυροβολημένος υπερ – καταναλωτής:
«Ωραία!!, όταν κάποια στιγμή θελήσω (ΟΤΑΝ και ΑΜΑ!!!), δεν θα ψάχνω, τα έχω όλα εδώ, με ένα «κλικ», η απόλαυση είναι δικιά μου!»
(Τ’ ακούτε ρε;; ΜΟΝΟ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥΟΥΟΥΟΥ!!!)

… και βγαίνω στο μπαλκόνι να απολαύσω ένα τσιγάρο, με όλα μου τα ανικανοποίητα ψηφοποιημένα (και άρα αναπαραγόμενα στον αιώνα τον άπαντα), με μια ψευδο-αίσθηση κατόχου «ποιότητας» και πάνω στην μαλακο – Νιρβάνα μου, ο απέναντι, βάζει στην διαπασών Τερλέγκα, κάνοντάς με να αισθανθώ τελείως Γεροντόπουλος λέμε ! (χε, χε χε!)!

«ΤΕΡΛΕΓΚΑ» ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ, ΝΕΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΑΜΑ!!

(Σκεφτόμουν σοβαρά, να πάρω φόρα ο μαλάκας και να πάω να κάτσω με πίεση πάνω στον εξωτερικό «σκληρό», να μου βγεί το καλώδιο της USB από το ρουθούνι!!!… )

Ευτυχώς, ήρθε το καλοκαίρι και «ίσιωσα» λίγο, διαβάζοντας «χαρτί» και όχι “pixels”…

Λοιπόν, προσοχή ρε!
Είναι κολλητικό λέμε!…

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

Συγγραφικά διλήμματα άπειρου συγγραφέως

Τι κάνεις όταν έχεις γράψει κάτι που δε σου αρέσει καθόλου, και αναφέρεται σε ένα βιβλίο που σου άρεσε πάρα πολύ;
- εκδοχή α: κάνεις την πάπια,
- εκδοχή β: λες ότι είναι εξαιρετικό και με το λέγε-λέγε πείθεις τελικά τον εαυτό σου,
- εκδοχή γ: παρηγοριέσαι με την ιδέα ότι ο φίλος σου ο Vlaxos θα έγραφε πολύ χειρότερο κείμενο,
- εκδοχή δ: στρώνεις τον κώλο σου και το ξαναγράφεις.

Επέλεξα το δ. Δεν μπορούσα κι αλλιώς.

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008

Βαρέα αθυγιεινά


Επειδή είναι σύνηθες όσοι είμαστε «βολεμένοι» από εργασία να μην δίνουμε σημασία σε εργασιακά θέματα που δεν μας αφορούν άμεσα, μάλλον αρκετοί αφήσαμε να περάσει στο «ντούκου» η όλη ιστορία με τα «Βαρέα – Ανθυγιεινά».
Χωρίς να διεκδικώ τον τίτλο του επαΐοντα, θεωρώ πως το παρακάτω άρθρο δίνει μια πολύ καλή εικόνα του «τι παίζει» με τις αλλαγές που επιχειρούνται στο ασφαλιστικό.Το αναδημοσιεύω από τον διαδικτυακό τόπο www.eksegersi.gr και δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Κόντρα» του Σαββάτου της 6ης Σεπτεμβρίου.

Καταργούν τα ΒΑΕ


* Από τους 103 χώρους εργασίας που ανήκουν στα ΒΑΕ, πετάνε έξω τους 43 (ποσοστό 41,7%).

* Από τις 124 ομάδες και υποομάδες ειδικοτήτων που ανήκουν στα ΒΑΕ, πετάνε έξω τις 61 (ποσοστό 49,2%).

* Από τα 70 επαγγέλματα που ανήκουν στα ΒΑΕ πετάνε έξω τα 41 (ποσοστό 58,6%).

Αυτούς που παραμένουν στα ΒΑΕ τους χωρίζουν σε 4 κατηγορίες με κλίμακα βαρύτητας από 1 (η πιο ελαφρά) μέχρι 4 (η πιο βαριά). Ετσι:

* Από τους 60 χώρους που παραμένουν οι 47 παραμένουν εξ ολοκλήρου (όλες οι ειδικότητες) και οι 13 μερικώς (εξαιρούνται αρκετές ειδικότητες).

* Από τις 63 ομάδες και υποομάδες ειδικοτήτων που παραμένουν 11 κατατάσσονται στην κλίμακα 1, 20 στην κλίμακα 2, 29 στην κλίμακα 3 και μόλις 3 στην κλίμακα 4.

* Από τα 29 επαγγέλματα που παραμένουν 2 κατατάσσονται στην κλίμακα 1, 11 στην κλίμακα 2, 14 στην κλίμακα 3 και μόλις 2 στην κλίμακα 4.

Αν κάνουμε τη σούμα, θα βρούμε ότι από τις 194 ειδικότητες και επαγγέλματα που ανήκουν στα ΒΑΕ, μόνο 5 παραμένουν σε πλήρες καθεστώς ΒΑΕ!
Αυτό είναι το πόρισμα της περιβόητης (έτσι θα μείνει στην Ιστορία) επιτροπής Μπεχράκη. Πριν δούμε το σκεπτικό με βάση το οποίο πάρθηκαν οι αποφάσεις, έχει σημασία να δούμε μερικές από τις κατηγορίες εργατών που εξαιρούνται από τα ΒΑΕ:

* Εργάτες σε βιομηχανίες εκρηκτικών υλών και πυρίτιδας.

* Εργάτες παραγωγής φωταερίου και εμφιάλωσης υγραερίων.

* Εργάτες καπναποθηκών και καπνοβιομηχανίας.

* Εργάτες σε βιομηχανίες ελαστικών, πλαστικών υλών και πλαστικών ειδών.

* Εργάτες σε βιομηχανίες φαρμάκων, καλλυντικών, κτηνιατρικών φαρμάκων και αρωμάτων.

* Εργάτες σε βιομηχανίες κατασκευής πυρίμαχων και οξύμαχων υλικών.

* Εργάτες σπορελαιουργείων, πυρηνελαιουργείων, ελαιουργίας και σαπωνοποιίας.

* Εργάτες οινοπνευματοποιίας, ποτοποιίας, ζυθοποιίας.

* Ψήστες και λαντζέρηδες.

* Εργάτες σε βιομηχανίες παραγωγής μοριοσανίδων και ινοσανίδων.

Μιλάμε, δηλαδή, για μερικές από τις πιο επικίνδυνες, βαριές και ανθυγιεινές εργασίες. Είναι δυνατόν να μιλάμε για ΒΑΕ και να εξαιρείται όλη η κλίμακα της χημικής βιομηχανίας, το φωταέριο και το υγραέριο, τα εργοστάσια που παράγουν νοβοπάν (με τη σκόνη και τις αναθυμιάσεις από βερνίκια και χρώματα), η καπνοβιομηχανία;

Ας δούμε, όμως, και ορισμένα χαρακτηριστικά επαγγέλματα που βγαίνουν από την κατηγορία 4, γιατί και εκεί φαίνεται ποιο ήταν το κίνητρο της Επιτροπής.

* Σωληνουργοί πλοίων στην κατηγορία 2 (σωληνουργοί ήταν οι τελευταίοι νεκροί στο Πέραμα)!

* Εργάτες σε βιομηχανίες χρωμάτων, βερνικιών και μελανιών στην κατηγορία 2.

* Στην κατασκευή υγρών συσσωρευτών, κατηγορία 1.

* Αεροπορική βιομηχανία στην κατηγορία 1.

* Επεξεργασία θείου στην κατηγορία 1.

* Εταιρίες πετρελαιοειδών στην κατηγορία 3.

* Διυλιστήρια πετρελαίου στην κατηγορία 3.

* Τα Ναυπηγεία αρχικά τα είχαν στην κατηγορία 3 και μετά τα πήγαν στην κατηγορία 4 (έχουμε το χαρτί με τη διόρθωση). Το Πέραμα δεν κάνει την πιο βαριά και ανθυγιεινή εργασία!

* Τσιμεντοβιομηχανία, στην κατηγορία 3!

* Κατεργασία μαρμάρων στην κατηγορία 2!!

* Παρασκευή μαρμαροψηφίδων και μαρμαρόσκονης στην κατηγορία 1!!!

* Βυρσοδεψία στην κατηγορία 3 (όχι όλοι).

* Παραγωγή απορρυπαντικών στην κατηγορία 1!

* Γαλακτοβιομηχανία στην κατηγορία 2 και τυροκομεία στην κατηγορία 1.

* Εργαζόμενοι στα κρεοπωλεία της κεντρικής λαχαναγοράς στην κατηγορία 1.

* Οδηγοί λεωφορείων ΟΑΣΘ στην κατηγορία 2!!!

* Δασεργάτες και υλοτόμοι στην κατηγορία 1!!!

* Υδραυλικοί οικοδομών στην κατηγορία 3, ξυλουργοί οικοδομών στην κατηγορία 2, τζαμάδες στην κατηγορία 2.

Πώς κατέληξε η Επιτροπή στις απεντάξεις και στην κατηγοριοποίηση; Είχε μήπως στα χέρια της κάποια επιδημιολογικά δεδομένα σχετικά με την εξέλιξη της θνησιμότητας και της νοσηρότητας στους εργαζόμενους όλων αυτών των ειδικοτήτων και χώρων εργασίας; Η ίδια παραδέχεται πως δεν είχε απολύτως τίποτα, γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες, όπως επισημαίνει και η ίδια και είχαν επισημάνει και οι προηγούμενες Επιτροπές.

Μήπως επισκέφτηκε τους χώρους εργασίας, για να δει πώς έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες και να έχουν τα μέλη της κάποια προσωπική εμπειρία; Δεν επισκέφτηκε ούτε ένα χώρο εργασίας. Τα μέλη της δεν βγήκαν ούτε μια φορά από τα γραφεία τους!

Τότε πώς αποφάσισαν; Με τη μέθοδο του δέντρου και τη μέθοδο του ψηλού-κοντού. Οχι, δεν κάνουμε πλάκα. Είναι τόση η οργή που δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε πλάκα. Στη σελίδα 25 της Εκθεσης (η οποία χαρακτηρίζεται εμπιστευτική – γιατί άραγε, κρατικά μυστικά περιέχει;) αναφέρεται το εξής εξωφρενικό: ότι η κατανομή σε κατηγορίες γίνεται με βάση την κωδωνοειδή καμπύλη του Gauss για τα δάση. Κάποια δέντρα είναι ψηλά, κάποια χαμηλά και ανάμεσα στα άκρα υπάρχουν διαβαθμίσεις! Κι αυτό το πράγμα έχουν το θράσος να το ονομάζουν «με επιστημονικούς όρους»!

Επειδή αυτό δεν τους αρκεί, προσθέτουν ακόμη «έναν ισχυρό επιστημονικό λόγο» (έτσι ακριβώς το γράφουν): «Εάν, δηλαδή, κληθεί κάποιος να ξεχωρίσει από ένα πλήθος τους κοντούς από τους ψηλούς ανθρώπους, χωρίς όμως να διαθέτει ένα μέτρο για να μετρήσει το ύψος του καθενός, το μόνο που μπορεί να εφαρμόσει είναι η σχετική μεταξύ τους συγκριτική κατάταξη. Αυτό ακριβώς έκανε και η επιτροπή στην παρούσα κρίση: κατέταξε τις παραμένουσες στα ΒΑΕ ομάδες αρχίζοντας από την κλίμακα 1 (ελαφρότερη) μέχρι την κλίμακα 4 (βαρύτερη)»!!!!

Τι να πεις τώρα; Σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Με την εμπειρία εύκολα χωρίζεις τους πανύψηλους, τους ψηλούς, τους μέτριους και τους κοντούς. Γιατί υπάρχει αυτό που ονομάζουμε κοινή πείρα. Με ποια εμπειρία, όμως, διαβαθμίζεις βαρύτητα και ανθυγιεινότητα επαγγελμάτων, όταν δεν έχεις καν επισκεφτεί ένα χώρο εργασίας και δεν ξέρεις σε τι συνθήκες εργάζονται αυτοί οι άνθρωποι και τι έχει αλλάξει από τότε που εντάχθηκαν στα ΒΑΕ μέχρι σήμερα. Μιλάμε, δηλαδή, για το βασίλειο της απόλυτης αυθαιρεσίας.

Και τότε πώς έπαιρναν αποφάσεις; Ιδού πως το περιγράφουν οι ίδιοι (σελίδα 28): «Κάθε περίπτωση εξετάστηκε μεμονωμένα και αναλυτικά. Μετά από εισήγηση, ακολουθούσε εκτενής συζήτηση και τέλος μυστική ψηφοφορία μεταξύ των μελών της επιτροπής. Σε περίπτωση θετικής απόφασης για ένταξη στα ΒΑΕ ακολουθούσε ανάλογη διαδικασία και δεύτερη μυστική ψηφοφορία για τον προσδιορισμό της κλίμακας βαρύτητας από 1 έως 4».
Οπως καταλαβαίνετε, καμιά εισήγηση δε γινόταν, γιατί απλούστατα δεν είχαν υλικό για εισήγηση. Δεν είχαν επιδημιολογικές μελέτες. Το ΕΛΙΝΥΑΕ (Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας) τους είχε απαντήσει ότι δε διαθέτει μελέτες που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αξιολόγηση σχετικά με το αν κάποιο επάγγελμα ή χώρος εργασίας μπορεί να χαρακτηριστεί ΒΑΕ. Την πρόταση της Ελληνικής Εταιρίας Ιατρικής της Εργασίας και Περιβάλλοντος, να συμμετάσχει και μέλος της στην Επιτροπή την είχε απορρίψει η κυβέρνηση. Χώρους εργασίας δεν είχαν επισκεφτεί. Εργάτες ή συνδικάτα δεν είχαν ακροαστεί. Αρα, κάποιος γραβατωμένος έλεγε ότι αυτό το επάγγελμα πρέπει να βγει οι άλλοι συμφωνούσαν ή διαφωνούσαν, μετά ψήφιζαν, συμψήφιζαν (για να μην έχουν και διαφωνίες) και έτσι πορεύονταν.

Οι αποφάσεις σ’ αυτή την Επιτροπή παίρνονταν με πολιτικά και όχι επιστημονικά κριτήρια. Οσο κι αν καμώνονται τους επιστήμονες, είναι τέτοιο και τόσο το πάθος τους που δεν κατάφεραν να κρυφτούν. Στο γενικό μέρος του πορίσματός τους ξεκινούν με μια ξεκάθαρα πολιτική τοποθέτηση, η οποία δεν ταιριάζει σε επιστημονική επιτροπή. Σ’ αυτή την τοποθέτηση αναμασούν όλα τα επιχειρήματα που χρόνια τώρα επικαλούνται οι πολιτικές ηγεσίες για να ζητήσουν την κατάργηση των ΒΑΕ. Σε 4 ολόκληρες σελίδες υποστηρίζουν ότι τα ΒΑΕ δεν θεσπίστηκαν με επιστημονικά-ασφαλιστικά κριτήρια, αλλά ότι ήταν αποτέλεσμα συνδικαλιστικών τερτιπιών και τελικά απέκτησαν «ανασταλτικό χαρακτήρα στη γενίκευση των σύγχρονων όρων Υγιεινής και Ασφάλισης στην Εργασία». Λες και μόλις καταργηθούν τα ΒΑΕ, οι εργοδότες θα τρέξουν να ρίξουν λεφτά για να βελτιώσουν τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στα κάτεργά τους.

Δε διστάζουν να τα βάλουν με τις πολιτικές ηγεσίες τις οποίες κατηγορούν για «ατολμία» και «αδυναμία παρέμβασης» σε ένα θέμα που «έ-πρεπε να είχε τεθεί επί τάπητος και προ [πολλού να είχε αντιμετωπιστεί ως πηγή κοινωνικής αδικίας»! Αρκεί και μόνο αυτή η φράση για να αποκαλύψει την προκατάληψη και το αντεργατικό τους μένος. Χαρακτηρίζουν τα ΒΑΕ, που εδώ και δεκαετίες θεωρούνται ως ελάχιστη ασφαλιστική δικλίδα για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, ως πηγή κοινωνικής αδικίας. Ως προς αυτό, θα περιοριστούμε να θυμίσουμε τι έγραφε προ καιρού σε ανακοίνωσή της η Ελληνική Εταιρία Ιατρικής Εργασίας και Περιβάλλοντος, δηλαδή το «καθ’ ύλην αρμόδιο» γι’ αυτά τα ζητήματα επιστημονικό όργανο: «Ο θεσμός των ΒΑΕ αποτελεί για τη χώρα μας την βασική, ελάχιστη ασφαλιστική συμβολή στον περιορισμό των συνεπειών του επαγγελματικού κινδύνου και της πρώιμης φθοράς της υγείας των εργαζομένων… Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι η επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και των όρων προστασίας της Υ&Α του συνόλου των εργαζομένων… Σε αυτές τις συνθήκες η προσπάθεια οποιουδήποτε αποχαρακτηρισμού των ΒΑΕ κρίνεται τουλάχιστον αυθαίρετη, ατεκμηρίωτη και κατά τούτο αντιεπιστημονική».

Η Επιτροπή Μπεχράκη τα βάζει εμμέσως και με τις προηγούμενες επιτροπές που δεν τόλμησαν να κάνουν ό,τι αυτή. Αποφάσισαν, γράφουν, να μην υπεκφύγουν, γιατί «όχι μόνο η κυβέρνηση της χώρας αλλά και η κοινωνία ολόκληρη αναμένει μία οργανωμένη επιστημονική πρόταση σε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα». Τρεις παραγράφους πιο κάτω λένε ότι «επιστημονικά, το στοιχείο που θα ενίσχυε την ισχύ του παρόντος πορίσματος θα ήταν η ύπαρξη επιδημιολογικών δεδομένων σχετικά με τις επιπτώσεις των συνθηκών εργασίας στην υγεία των εργαζομένων στα ΒΑΕ», όμως τέτοια στοιχεία δεν υπάρχουν. Τόσο επιστημονικό είναι το πόρισμά τους!

Δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστος ένας κραυγαλέος παραλογισμός του πορίσματος, που αποκαλύπτει την πολιτική σκοπιμότητα των συντακτών του. Επειδή δεν υπάρχουν επιδημιολογικά δεδομένα –λένε– «η τυχόν πρόταση για εξαίρεση έστω και ενός εργαζόμενου που ήδη υπάγεται στα ΒΑΕ σήμερα θα κινδύνευε να είναι με επιστημονικούς όρους άστοχη». Γι’ αυτό και «κάθε κρίση για εξαίρεση ή ένταξη ενός χώρου ή μιας ειδικότητας εργαζομένων στα ΒΑΕ, θα αφορά μόνο τους εφεξής νεοασφαλιζόμενους στο χώρο εργασίας και δε θα θίγει τους ήδη εργαζόμενους». Προσέξτε τον παραλογισμό: δε μπορούμε να βγάλουμε ούτε έναν σημερινό εργαζόμενο από οποιοδήποτε επάγγελμα που ανήκει στα ΒΑΕ, διότι δεν έχουμε επιστημονικά δεδομένα (επιδημιολογικές μελέτες) για να το στηρίξουμε. Μπορούμε όμως να βγάλουμε τους νέους εργαζόμενους κι ας μην έχουμε επιδημιολογικά δεδομένα! Το λένε καθαρά: «Είναι όμως εξίσου άστοχη και η χωρίς επιδημιολογικά στοιχεία άκριτη συνέχιση της προνομιακής μεταχείρισης νεοεισερχομένων στο χώρο εργασίας, που εντάσσονται σε ΒΑΕ, τα οποία πολλές φορές προφανέστατα δεν είναι ΒΑΕ»! Δηλαδή, στον ίδιο χώρο, στο ίδιο επάγγελμα, στις ίδιες συνθήκες, ο παλιός θα ανήκει στα ΒΑΕ, αλλά ο νέος όχι! Κι αυτό το προτείνουν αυτοί που ενδιαφέρονται να άρουν την κοινωνική αδικία! Πώς ξέρουν ότι πλέον δεν είναι ΒΑΕ, αφού δεν έχουν στοιχεία; Από που προκύπτει το «προφανέστατα»; Κι αφού «προφανέστατα δεν είναι ΒΑΕ», γιατί δεν βγάζουν και τους παλιούς;

Είναι φανερό ότι αποσκοπούν (ενεργώντας καθαρά πολιτικά, όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα) στο πάγωμα αντιδράσεων από τη μεριά των εργατών, με τη λογική «δε μας θίγουν». Για να περάσει τώρα ο αποχαρακτηρισμός και η κατηγοριοποίηση και να έρθει σε επόμενη φάση και η σειρά των παλιών (εκτός εκείνων που βρίσκονται στις παραμονές της σύνταξης). Αλίμονο, όμως, στους εργάτες αν «φάνε τη φόλα». Θα πουλήσουν τα παιδιά τους, θα πουλήσουν την ίδια τους την τάξη και μετά, ηθικά απαξιωμένοι και ταξικά απογυμνωμένοι, θα γίνουν εύκολα θύματα για την επόμενη κυβέρνηση.

Τέλος, «βγάζει μάτι» η άρνηση της Επιτροπής Μπεχράκη να εντάξει ένα έστω από τα δεκάδες επαγγέλματα που έχουν υποβάλει αίτηση για ένταξη στα ΒΑΕ. Τα επιχειρήματα που επικαλούνται είναι νομικίστικα και εντελώς στον αέρα. Αρκεί να τους ρωτήσει κάποιος: πώς βρήκατε κριτήρια και αποφανθήκατε ότι η πλειοψηφία των επαγγελμάτων δεν ανήκει στα ΒΑΕ και δε βρήκατε κριτήρια για μια έστω από τις αιτήσεις που τέθηκαν υπόψη σας; Η άρνησή τους αυτή είναι καθαρά θέμα τακτικής. Δεν ήθελαν να πυροδοτήσουν συζητήσεις, γιατί στη σκέψη τους τα ΒΑΕ είναι τελειωμένα.

Υπάρχουν μερικές λεπτομέρειες, ασήμαντες από πρώτη άποψη, ιδιαιτέρως αποκαλυπτικές όμως. Υπάρχει ένα μέλος στην επιτροπή Μπεχράκη που ήταν μέλος και στην προηγούμενη Επιτροπή (την είχε διορίσει ο Ρέππας). Πρόκειται για τον Παύλο Κυριακόγγονα, μηχανολόγο μηχανικό, υποδειχθέντα από τον ΣΕΒ.

Στην πρώτη Επιτροπή ο κ. Κυριοακόγγονας συμφώνησε ότι δε μπορούν να καταλήξουν σε πόρισμα για τα επαγγέλματα που πρέπει να ανήκουν στα ΒΑΕ, διότι στερούνται εμπεριστατωμένης επιστημονικής επιχειρηματολογίας, η οποία είναι απαραίτητη, διότι «η μεταρρύθμιση του συστήματος των ΒΑΕ συνιστά ένα κατ’ εξοχήν “πολιτικοποιημένο” ζήτημα».

Στην Επιτροπή Μπεχράκη ο κ. Κυριακόγγονας, χωρίς να έχει μεσολαβήσει απολύτως τίποτα σε επίπεδο επιστημονικής τεκμηρίωσης, έβαλε την υπογραφή του κάτω από το κατάπτυστο πόρισμα που ουσιαστικά καταργεί τα ΒΑΕ. Προσφέροντάς μας έτσι μια ακόμη απόδειξη για το διατεταγμένο ρόλο αυτής της Επιτροπής και την απουσία ακόμα και επίφασης επιστημονισμού.

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Come out and play...


Παλικάρια και κοπελάρες,

Τέρμα τo διάλειμμα,

τινάξτε από τα τρυφηλά σας οπίσθια τα χαλίκια και την άμμο που κυλιόσασταν,

βγάλτε τα γαϊδουράγκαθα και τα πλατανόφυλλα από τα σώβρακα,

ανασκουμπωθείτε,

πάρτε βαθειά ανάσα

και βουρ ξανά στον λάκκο με τα …χμ… δάχτυλα!

Έχουμε δουλειά λέμε, η ομφαλοσκόπηση αναβάλλεται για αργότερα, χρειάζεται αυξημένη προσοχή για να αποφύγουμε τον ανασκολοπισμό, οι τύποι (ελάτε τώρα που κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε…) μας έχουν βρει μπόσικους και κάνουν πάρτυ με την μαλακία που μας δέρνει.

ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΤΕ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΟΙΧΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
ΡΙΧΝΕΤΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΙΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ (ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΝΗΡΟΙ)
ΑΚΟΝΙΣΤΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ (ΜΟΛΥΒΙ, ΒΕΛΟΝΕΣ ΠΛΕΞΙΜΑΤΟΣ, iPod, ΨΗΛΟΤΑΚΟΥΝΑ, κλπ κλπ)
ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑΣ

(Όχι! Γονατιστοί στα τέσσερα δεν ενδείκνυται …)

ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ (ΟΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙΣ) ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΜΕ!

ΘΑ ΣΕ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΗ!


Come out and play, λέμε!!

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Αλλιώς...



Μπήκα στον Μοτοσακό να ρίξω μια ματιά και με πήρε η μπάλα ...

Σκέφτομαι….
Όταν πατάς το πόδι σου σε χώρους
που οι Σκιές των Συναισθημάτων σου
«τραγουδάνε ακόμα»,
πόσο κοκκινίζουν τα μάτια σου;

Νοιώθω Βάρος Ευθύνης στους ώμους,
την αναβλητικότητά μου
για το Α-συνεχές και το Προχώρημα,
για το μη κλείσιμο των λογαριασμών με τον εαυτό μου,
μου τα έτριψε στην μούρη
μια τυχαία επίσκεψη – αποδοχή
κάτω από την εποπτεία και το θλιμμένο βλέμμα των τετράποδων φίλων και συντρόφων σου,
σε «άβατα» και της νιότης μου καλλιμάρμαρα,
αλλά δυστυχώς όταν δεν ήσουν πια εκεί…

Τι απαντάς στην ασπρόμαυρη φωτογραφία,
που η στιγμή της σε κοιτάζει παιχνιδιάρικα
μέσα από ένα λουλουδάτο πουκάμισο,
λέγοντας σκασμένος στα γέλια:
«από την Άλλη Μεριά χαιρετισμούς,
για δείξε μας πως παίζεις μπάλα μικρέ!…»

Παράξενα αντηχούν στ’ αυτιά ,
τα γέλια στην βεράντα εμάς των «Πρωτάρηδων»
και το τρίξιμο από τα ξένα πόδια στα παρκέτα,
που σήκωναν άλλοτε τα απόντα τώρα βήματα.
Ν’ αναρωτιέμαι μένω αν είναι Ενοχή ή Χρέος…

Στις κρεμάστρες,
της Εικόνας τα ενδύματα,
στον κήπο,
σαν αναπαυόμενες ταξιδεμένες παντιέρες αιχμηρής πορείας,
χάρισμα αλλοτινών στιγμών σε φίλους,
ξεπροβόδισμα Τιμής και Αγάπης
του Ολόκληρου
από το Μισό που έμεινε Πίσω,
ασυναίσθητα να φυλλομετράει τα χνάρια στον Μεγάλο Κήπο,
τα βιβλία που Αγγίχτηκαν,
τις μουσικές που Ακούστηκαν,
τα βλέμματα που Ενώθηκαν, Αγαπήθηκαν και Έφυγαν

Πολλά είπα, λίγοι θα καταλάβουν…
Πάνω στο ξύλινο τραπέζι της βεράντας,
καρφώνω την Ανατριχίλα μου
πλέκω μέσα στα γλάστρινα λουλούδια δυό κοκκινισμένα μάτια

Ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κρεμάω δίπλα στην εξώπορτα,
για τα κουρέλια που τραγουδάνε ακόμα,
… και έχω φύγει,
γιατί είμαι Μικρός ο παλιοπουρίλας,
κι ακόμη ψάχνω την μορφή μου σε παιδικές φωνές και τάχα κάνω πως δεν με ξέρω,
αλλά και γιατί αν μου την δώσει,
μπορεί και «να με λένε Ελένη και απόψε να βρέξει…»
(Ιούνιος 2008)

Αλλιώς ήθελα να είναι η πρώτη φθινοπωρινή ανάρτηση,
αλλά για κάποιους από μας, τα χρέη είναι χρέη …


Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

Θα 'θελα...

Θα 'θελα κάποτε να γράψω για τους ήρωες της καθημερινότητας. Τους αφανείς και ανυπόληπτους, τους σιωπηλούς και πικραμένους.
Που φέρνουν βόλτα την πενταμελή οικογένειά τους με 1200 ευρώ, χωρίς να μεμψιμοιρούν και να το βάζουν κάτω. Που διάγουν το βίο τους σε αναπηρικά καροτσάκια και ξορκίζουν το δημόσιο οίκτο με την ποίησή τους. Που προσφέρουν τη ζωή τους θυσία στο πλευρό του δικού τους άρρωστου παιδιού και κηρύσσουν αγώνα για όλα τα άλλα άρρωστα παιδιά. Που χύνουν το ακριβό απόθεμα απ' το μυαλό και την ψυχή τους σε βιβλία, χωρίς να προσδοκούν την αναγνώριση που τους πρέπει.
Κι όμως υπάρχουν παντού γύρω μας και μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερο τον εαυτό μας. Αρκεί να θέλουμε και να μπορούμε να τους δούμε. Για μένα έτυχε να έχουν το όνομα Σπύρος, Φανή, Λυγερή, Γιώργος. Δεν ήταν βέβαια οι μόνοι. Τους άλλους δεν ήθελα ή δεν μπόρεσα να τους δω. Ίσως γιατί δεν ήμουν άξιός τους. Ας με συγχωρήσουν.
ΥΓ. Υπάρχει καινούρια φίλη στα ηλεκτρονικά μας χνάρια(http://aprospelastipoli.blogspot.com/). Επισκεφτείτε την. Ίσως να νιώσετε κι εσείς τον εαυτό σας καλύτερο.