Σάββατο, 18 Αυγούστου 2007

Η δεξιά του Κυρίου

Λάβαρα και ταυτότητες, αλυτρωτισμοί και ξενοφοβίες. Το εκπεφρασμένο από δεκαετίες ιδεολογικό του πρόσωπο. Διαυγές, κρυστάλλινο, ομολογημένο. Τουλάχιστον, ειλικρινής στη στάση του, συνεπής και αταλάντευτος στις εμμονές του. Και αδιόρθωτος, προσθέτω. Πώς αλλιώς να ερμηνευτεί η πρόσφατη δήλωσή του; Ευχαριστεί, λέει, τον πρωθυπουργό για την υπέρμετρη βοήθεια που του προσέφερε. Α και για το φυλαχτό! Μα λέγονται τέτοια πράγματα στην αρχή προεκλογικής περιόδου απ’ την «ακομμάτιστη», απ’ την «εθνική», απ’ την «οικουμενική» ορθόδοξη εκκλησία και δη απ’ έναν άνθρωπο που έχει μπροστά του το κρεβάτι του χειρουργείου; Απ’ το Χριστόδουλο λέγονται και παραλέγονται. Στο κάτω κάτω το δημοκρατικό δικαίωμα της ψήφου άσκησε, καθότι αβέβαιο αν θα μπορέσει να το ασκήσει όταν και όπως πρέπει. Τώρα το αν το άσκησε πρόωρα, το αν το άσκησε δημόσια, το αν το άσκησε προς παραδειγματισμό των πιστών, είναι ψιλά γράμματα μπρος στη δραματοποιημένη εικόνα της προσωπικής του περιπέτειας.
Και εδώ που τα λέμε, ποιο στ' αλήθεια είναι το πρόβλημα; Μήπως η ψήφος του δεν ήταν γνωστή από χρόνια; Η δεξιά στη δεξιά του Κυρίου.