Βαριέμαι ρε πστη μου
Βαριέμαι του θανατά.
Μου έχουν πρηστεί τα καλαμπαλίκια με όλο αυτό τον συρφετό των πολιτικών προσώπων και των wannabe’s ευρωβουλευτών που τηλεπαραθυριάζονται και μαλλιοτραβιούνται δήθεν για το καλό της χώρας.
ΔΕΝ ΜΑΣΑΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ, ΑΪ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΙΑ ΠΑΠΑΡΕΣ!
Ο ένας έτσι, ο άλλος γιουβέτσι, ο τρίτος κοκορέτσι και ο επόμενος κοτέτσι.
Τι σκατά σχέση έχουν όλα αυτά που αραδιάζετε ρε ξεδιάντροποι με το σήμερα και το αύριο του πολίτη αυτής της ρημαδοχώρας;
Λες και δεν ξέρουμε τι παίζει στην τελική στην Ε.Ε., πως διαμορφώνονται οι «συσχετισμοί», πως γίνεται το πολιτικό «παζάρι», τον ρόλο που παίζουν τα λομπυ και οι opinion makers, την δύναμη των εταιριών να καθορίζουν πολιτικές και άλλα τέτοια όμορφα..
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΖΗΤΑΤΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ
Εντάξει, το εμπεδώσαμε πια, από παντού το σύστημα είναι «θωρακισμένο» - γαμώ την ομορφιά μου μέσα δηλαδή- , καμία διέξοδος, καμία εναλλακτική, καμία ελπίδα για κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, κάτι «ζωντανό».
Ή παίζεις λοιπόν το παιγνίδι με τους δοσμένους όρους, ή απλά μπαίνεις στο περιθώριο του «πολιτικού πράττειν» και κάθεσαι να βλέπεις όλο αυτό το πανηγύρι και τους πανηγυριώτες και απορείς:
«Ποιος τελικά είναι ο μαλάκας της υπόθεσης; Εγώ ή αυτοί;»
… και είναι πολλοί «αυτοί» ρε πστη μου και εγώ μοναχά άλλος ένας γερασμένος γκρινιάρης, ανικανοποίητος, συγχυσμένος, εσωστρεφής και αναποτελεσματικός «πρώην», που ψάχνομαι στα χαμένα και κοπανιέμαι στα ντουβάρια για να καταφέρω – έστω και ως γραφικός – να πάρω μια παράταση, μια αποδοχή, ή έστω ένα συγκαλυμμένο ψέμα από τον ίδιο μου τον εαυτό, πως ανήκω μέχρι τώρα σε εκείνους που «ακόμη»…
Είναι γνωστή και επιστημονικά αποδεκτή η «Κατάθλιψη των Εορτών», μπας και λανσάρω νέα ασθένεια;;;
Την «Μπιχλίτιδα των Εκλογών»;;;
Ξέρω, δεν είναι «πολιτικά ορθό» να λέω τέτοια πράγματα παραμονές εκλογών.
Ε, χέστηκα!
ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΛΕΜΕ!!!!…
Γιατρέ μου;;;
Βαριέμαι του θανατά.
Μου έχουν πρηστεί τα καλαμπαλίκια με όλο αυτό τον συρφετό των πολιτικών προσώπων και των wannabe’s ευρωβουλευτών που τηλεπαραθυριάζονται και μαλλιοτραβιούνται δήθεν για το καλό της χώρας.
ΔΕΝ ΜΑΣΑΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ, ΑΪ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΙΑ ΠΑΠΑΡΕΣ!
Ο ένας έτσι, ο άλλος γιουβέτσι, ο τρίτος κοκορέτσι και ο επόμενος κοτέτσι.
Τι σκατά σχέση έχουν όλα αυτά που αραδιάζετε ρε ξεδιάντροποι με το σήμερα και το αύριο του πολίτη αυτής της ρημαδοχώρας;
Λες και δεν ξέρουμε τι παίζει στην τελική στην Ε.Ε., πως διαμορφώνονται οι «συσχετισμοί», πως γίνεται το πολιτικό «παζάρι», τον ρόλο που παίζουν τα λομπυ και οι opinion makers, την δύναμη των εταιριών να καθορίζουν πολιτικές και άλλα τέτοια όμορφα..
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΖΗΤΑΤΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ
Εντάξει, το εμπεδώσαμε πια, από παντού το σύστημα είναι «θωρακισμένο» - γαμώ την ομορφιά μου μέσα δηλαδή- , καμία διέξοδος, καμία εναλλακτική, καμία ελπίδα για κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, κάτι «ζωντανό».
Ή παίζεις λοιπόν το παιγνίδι με τους δοσμένους όρους, ή απλά μπαίνεις στο περιθώριο του «πολιτικού πράττειν» και κάθεσαι να βλέπεις όλο αυτό το πανηγύρι και τους πανηγυριώτες και απορείς:
«Ποιος τελικά είναι ο μαλάκας της υπόθεσης; Εγώ ή αυτοί;»
… και είναι πολλοί «αυτοί» ρε πστη μου και εγώ μοναχά άλλος ένας γερασμένος γκρινιάρης, ανικανοποίητος, συγχυσμένος, εσωστρεφής και αναποτελεσματικός «πρώην», που ψάχνομαι στα χαμένα και κοπανιέμαι στα ντουβάρια για να καταφέρω – έστω και ως γραφικός – να πάρω μια παράταση, μια αποδοχή, ή έστω ένα συγκαλυμμένο ψέμα από τον ίδιο μου τον εαυτό, πως ανήκω μέχρι τώρα σε εκείνους που «ακόμη»…
Είναι γνωστή και επιστημονικά αποδεκτή η «Κατάθλιψη των Εορτών», μπας και λανσάρω νέα ασθένεια;;;
Την «Μπιχλίτιδα των Εκλογών»;;;
Ξέρω, δεν είναι «πολιτικά ορθό» να λέω τέτοια πράγματα παραμονές εκλογών.
Ε, χέστηκα!
ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΛΕΜΕ!!!!…
Γιατρέ μου;;;
Να πάρω φόρα;;;
4 σημάδια:
Παιχνίδι εντυπώσεων επικοινωνιακού χαρακτήρα και αφορμή άσκησης νέων μορφών ελέγχου.
Βαριέμαι κι εγώ. Πολύ βαριέμαι. Αλλά, ξέρεις, ότι δε βγάζει πουθενά. Θα μου πεις: απ' την ανάποδη βγάζει; Όχι, δε βγάζει. Αλλά τουλάχιστον, μπορείς να αυτοπαραμυθιάζεσαι.
Καλύτερα να βαριέσαι με παρέα παρά μόνος. Βαριέμαι κι εγώ ! Αλλά μετά θυμώνω, θύμωνω με όλα αυτά που λες και θυμώνω ακόμα περισσότερο μετά κι ύστερα μου περνάει, βγαίνω με φίλους, πίνω ποτάκι, καπνίζω ένα τσιγάρο και όλα καλά. Ωραία ζωή ε ;
Πάνο
δεν βγάζει όντως, αλλά τι να κάνω που έγινε πια αυθόρμητο αντανακλαστικό η αίσθηση της σιχασιάς για τέτοιες καταστάσεις;
Και ακόμη περισσότερο σιχαίνομαι την "παραμυθα" γαμώτο
Οι Άγγλοι (νομίζω) έχουν ενα ρητό:
"Δεν μπορείς να μάθεις σε έναν γέρο σκύλο, νέα κολπα"
HappyHour
μια χαρά είσαι σου λέω
Καλά το πας, συνέχισε έτσι
Έχεις καιρό μπροστά σου.
Πιες και ένα για μενα ρε..
Ανάρτηση Σχολίου