"Καπελοβιβλίο"...

Εδώ και καιρό, παραπονιόμουν, γκρίνιαζα και τσατιζόμουν, όταν έβλεπα κάτι φοβερές ιστορίες σε μερικά blogs και για να τις διαβάσω, έπρεπε να κολλάω την μουράκλα μου στην οθόνη, με αποτέλεσμα να γίνονται τα μάτια μου σαν αιμορροΐδες ταξιτζή.
Άσε που δεν μπορούσα να κάτσω στον καναπέ να τις διαβάσω, ούτε ήταν πρακτικά εφικτό να πηγαίνω στην τουαλέτα με μια οθόνη αγκαλιά για να μην διακόψω την ανάγνωση…..
Μερικές φορές δε, το τι μπινελίκι έριχνα δεν περιγράφεται, όταν δεν θυμόμουν το όνομα του blog και έπρεπε να ψάξω στο χάος των «Αγαπημένων» στο πισί…….

….και ΙΔΟΥ….

Η blogoσυλλογικότητα «ΚΑΠΕΛΑ ΣΤΑ ΦΩΤΑ», έβγαλε ως χριστουγεννιάτικο «project» σε μορφή βιβλίου, με αυτοέκδοση, 27 blogoκειμενο-ποιηματο-ιστορίες, κάθε ένα από διαφορετικό blogάνθρωπο, με σκοπό τα έσοδα από τις πωλήσεις του, να αποτελέσουν «συνεισφορά» στην «Καμπάνια για την Τσιάπας» και στους αγώνες των Ζαπατίστας.
Δηλαδή, μιλάμε στην ουσία για ένα «άλμπουμ» blogoγραπτων.

ΣΕ ΧΑΡΤΙ ΔΗΛΑΔΗ ΡΕ, ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΟ, ΧΑΡΤΟΝΕΝΙΟ ΧΑΡΤΙ!!
Όχι οθόνες, «κλικ», enter, forward, backspace, open και αρχίδια μύδια!!
ΧΑΡΤΙ ΜΙΛΑΜΕ! ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

(Ναι! Έχω «κόλλημα» με το χαρτί λέμε! ¨ότι υπάρχει εδώ μέσα γραμμένο από μένα, έχει πρώτα περάσει κατά 99,9% από έντυπη μορφή, με μαύρο στυλό και κατόπιν πληκτρολογείται!!!.
Ξέρω, ξέρω!!!... Πάμε όλοι μαζί!!!!! : ΜΑΖΟΧΑΑΑΑΑ!!!!!!...)

Συμαβτικός «σχολιασμός» του βιβλίου, δεν θα είχε λοιπόν κανένα νόημα
(ποιος χέστηκε κιόλας για τους «σχολιασμούς»… Το ζεις κάτι ή δεν το ζεις…Απλά πράγματα….)

Προσωπικά, βρίσκω αυτή την κίνηση της συλλογικής έκδοσης, αλλά και την όλη «φιλοσοφία» του project «Καπελοβιβλίο», ως μια πάρα πολύ όμορφη κίνηση, από το στάδιο της σύλληψής του, την διάθεσή του, την μορφή του μέχρι και την διάθεση των εσόδων του.
Φτάνει πια γαμώτο με τις κατ’ οίκον ομφαλοσκοπήσεις, την dark απομονωτική διάθεση, τον «ατομισμό της οθόνης»….
Καιρός για κάτι «ζωντανό», «αληθινό», συλλογικό»…..
Έστω και σε μορφή «project»….
Ακόμη πιο όμορφα όταν διακατέχεται από τον αυθορμητισμό του «ερασιτεχνισμού» και της «παρεΐστικης διάθεσης»…
Καιρός για κάτι «ανθρώπινο» να πάρει ο διάολος….

Το απόλαυσα το βιβλιαράκι και τα κείμενά του λέμε!
Με διαφορετική ένταση το καθένα, αφού είχαν το δικό τους ύφος, στυλ και vibes αποκρυσταλλώνοντας μέρος της διάθεσης του δημιουργού τους, αλλά το ταμείο ήταν «θετικό».
Αίσθηση;
Πως χαζεύεις τους πρισματικούς ιριδισμούς του φωτός, σε ένα από εκείνα τα φανταστικά Κυριακάτικα απογεύματα με όμορφη διάθεση που έχεις την αίσθηση πως κάτι ωραίο είναι έτοιμο να ξεκινήσει;
Έ έτσι ένα πράμα!!!....
Πραγματικά μου άρεσε.

(Φαντάζομαι πως, θα ήταν φοβερό συμπλήρωμα το να ακούω την ώρα που το διάβαζα, τις μουσικές από το περσινό CD, το προηγούμενο «project» των «ΚΑΠΕΛΩΝ», αλλά δυστυχώς ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΤΟ CD ΛΕΜΕ!!!!
(Τ’ ΑΚΟΥΤΕ ΩΡΕ ΚΑΠΕΛΑΔΕΣ;;;…)

Πάντως, πολύ θα γούσταρα να ήξερα πως θα βγει και 2ο «τεύχος», και γιατί όχι και 3ο και 4ο , κατι δηλαδή σαν «Καπελοσυλλογή» ή «Ανθολόγιο Καπέλων»…
Εεεε;;;;;;….

(Υ.Γ. Επιθυμητή «αμοιβή» για την θετική παρουσίαση, νικελωμένο chopper με «πηρούνι» 1,80 και στο ντεπόζιτο έναν μαχητή Ναβάχο. Εναλλακτικά, μια «INDIAN» μοντέλο από το ’70 και δώθε, χρώματος μαύρου…Αναμένω…)